nornasveimurinn
Posted February 28th, 2000 by betanSaga höfundanna laumast ósjálfrátt í gegnum síendurteknar færslur um hve karlmenn eru miklir fávitar og áfengisneyslu. Endrum og eins koma upp upplýsingar um einkalíf nornanna en reynt er eftir fremsta megni að halda nafnleynd. Hexía talar venjulega um Norn sem nornina en þegar hún ræðir um skringilega hreinlátan unglingsson hennar er Norn orðin ónafngreind vinkona. Á athugasemdakerfi þeirra hefur þó komið í ljós að Nornin sjálf sé móðir unglingsins hreinláta sem skammar móður sína reglulega fyrir slæma umgengni og þess háttar. Reglulega fóru umræður af stað í rannsóknarferlinu um hvort Norn og Hexía séu í rauninni sama konan en ritstíll þeirra er með ólíkindum svipaður. Rannsóknarhópur hefur verið sendur út á Internetið til að komast að hinu raunverulega sjálfi Nornasveimsins en rannsóknir hafa ekki skilað miklum árangri. Ef maður gefur sér að höfundur Nornasveimsins sé aðeins einn mætti kasta því fram að Hexía væri jing og Norn jang þess höfundar. Megrunartal er allt í höndum Nornarinnar en hennar fyrsta færsla var sett inn tæpum tveimur klukkustundum eftir að Hexía stofnaði bloggið þann 30.janúar 2003.
“Ég vildi óska að ég væri feit og blönk. Feitt fólk er alltaf svo hamingjusamt og blankt fólk er alltaf svo hugmyndaríkt, býr til allskonar úr engu.” –Norn
En þó svo að Nornin sé sérstaklega fyndin og guðdómleg í öllu sínu veldi er eins og Hexía sé og líti á sig sem aðalpersónu.
“Demn, allt sem ég geri gerir hún aðeins betur. Það er sama hvort ég drekk, reyki, fitna, skandalisera eða ligg veik heima … þá drekkur hún bara aðeins meira, reykir aðeins meira, fitnar aðeins meira … þið náið samhenginu. Beygi mig í duftið og játa mig sigraða.” –Hexía
Að vísu er þetta einskonar leynigagnrýni sem er mjög svo vinsæl hjá kvenbloggurum en bæði þetta, stíllinn og myndmál þeirra beggja ýtir undir þá hugmynd að aðeins um einn höfund sé að ræða en ekki verður farið nánar í það að svo stöddu. Það er vitað að nornirnar séu í kringum fertugsaldurinn en allt annað í sambandi við líf þeirra er einfaldlega of ótrúlegt. Hugmyndaauðgi höfundanna er svo stórkostleg að ógerlegt er að ímynda sér þá sem venjulegt fólk er starfar sem sendill í sælgætisverksmiðju eða vinnur á einhverri af skrifstofum ríkisins eins og hefur komið fram. Þegar rannsóknarhópurinn var kominn á sporið var starfstöð einnar nornarinnar lýst en neitaði hún statt og stöðugt um að hún ynni enn á sama stað. Um tveimur vikum seinna kom samt aftur vísun í þá starfsstöð og púslin fóru að renna saman. En þá vaknaði upp spurningin: Vill lesandinn virkilega vita hverjar nornirnar eru? Eyðileggur það ekki þessa ímynduðu teiknimyndaveröld þar sem allar konur eru guðdómlega tipsí og karlmenn ónauðsynlegir fávitar? Rannsóknarhópurinn lagði þegar niður störf.
Eitt aðalsmerki bloggsins er að nýyrði eru sköpuð eins og hendi sé veifað sbr. þá athöfn að fá sér í glas er kallað að fara á drekk, það sem er gott, rétt og æskilegt kallast í einu orði jólalegt og svo er stórmerkileg nýyrðafærsla sett inn þann 5.mars 2003:
“Ég var einu sinni að deita mann sem er svolítið sérstakur. þeir hafa náttúrulega flest allir verið svolítið spes, en þessi var bæði spes og rauðhærður .. sem eru náttúrulega afleit örlög.
Hann var alltaf í sérverkefnum (lesist; atvinnulaus) enda átti hann ofboðslega mikið af vinum. Svo fór hann að vinna hjá alþjóðlegri almennatengslaþjónustu (lesist; símsvörun) sem framkvæmdastjóri starfsmannasviðs (lesist; var elstur af símadömunum) og var eins og blóm í eggi. Svo dundi ógæfan yfir, hann fékk nóg einn daginn og labbaði út.. og skellti á eftir sér (lesist; var rekinn). Svo varð hann stórskuldurgur af því fyrirtækið neitaði að gera upp launin hans (lesist; hafði tekið þau öll fyrirfram).
Fór nú bara að spá í greyið afþví ég rakst á hann um daginn og það var sko allt frábært að frétta. Farinn að vinna hjá nýju fyrirtæki (lesist;á mála hjá atvinnutryggingarsjóði) og það er sko allt annað, fær útborgað á réttum tíma (lesist; ef maður stimplar) og svo þessi fínu laun og þvílíkt yfirborgaður (lesist; hámarksbætur að frádregnum meðlögum og vörslusköttum og opinberum gjöldum).”
Nornasveimurinn er kannski svona vinsæll fyrir þær sakir að sjálfsskoðunin virðist lítil en sjálfdýrkunin og afneitunin algjör. Bloggið er fyndið því þetta er skrípó og sú hugmynd um að þetta sé skriftarklefi fyrir sannleiksþörf bloggarans er í rauninni sorgleg enda fjallar önnur hver færsla um dagdrykkju og vandræði í samskiptum, heimilishaldi og uppeldi;
“Mér finnst nú vera fokið í flest skjól þegar fólk getur ekki haldið sér edrú a.m.k. daginn eftir því er skötlað út af Vogi.”
við skulum vona að þetta komi sannleiksþörf Foucaults ekki við og að þetta sé skáldskapur. Greinilegt er samt að höfundur setur sig í þá pinnahæla sem passa hverju sinni vegna þess að á einu ári hefur prinsipp Hexíu umturnast í sambandi við frítt áfengi. Í mars 2003 agnúast Hexía mjög svo út í Rimahverfistýpuna og treilerpakkið sem gerir hvað sem er til að nálgast ókeypis áfengi og borgar fyrir sitt vín “eins og siðmenntuðu fólki sæmir.” En í janúar 2004 kemur svo staðhæfingin: “Ég á mér eitt til tvö mottó í lífinu og að minnsta kosti annað þeirra er að slá aldrei hendinni á móti ókeypis áfengi.” Það sem passar við umlyggjandi texta er látið flakka sem gefur okkur það svart á hvítu að sjálfskoðun höfundar er úr takti við textann ef hún er þá einhver. Textinn flæðir betur eftir því sem líður á bloggið en strax frá fyrsta degi fyrir tæpum fimmtán mánuðum gerði höfundur sér grein fyrir að endalausum möguleikum. Þetta átti aldrei að vera og verður aldrei raunsætt blogg og því lítið hægt að spá í þroskaferli og sjálfsskoðun bloggarans.
Hexía og Nornin eru draumasjálf húmoríska höfundarins og vandi er um að spá hvort það sé ein drottning eða fleiri en eitt er deginum ljósara að hexia.blogspot.com er skrifað af drottningu[m] með munninn fyrir neðan nefið og pinnana undir hælunum.